Ik heb het grootste deel van mijn leven thuisonderwijs gehad. Toen ik naar de middelbare school ging, werd ik lid van een robotclub. Dat stelde echt veel voor, want het kostte heel veel geld om mee te doen. Ik vond het zo spannend, maar het was ook een moeilijke tijd. Ik was het enige meisje en werd niet goed behandeld. Veel jongens pestten me. Ik werd gestalkt met drones en veel lastiggevallen. Het was echt ontmoedigend omdat ik gewoon wilde leren over robots. Uiteindelijk heb ik het team verlaten.

Mijn ervaring bracht me ertoe mijn eigen liefdadigheidsinstelling te beginnen, The STEAM Connection, omdat geen enkel kind een ruimte verdient waar hij of zij zich niet veilig voelt om te leren, vooral jonge meisjes.

The STEAM Connection is een non-profitorganisatie die zich inzet om de toegankelijkheid van technisch onderwijs voor inheemse studenten te vergroten. Er zijn veel grote toegankelijkheidskloven binnen STEM, vooral voor inheemse studenten. Specifiek een gebrek aan internettoegang en gebrek aan vertegenwoordiging; minder dan een half procent van de mensen in de techniek zijn inheems. Wij creëren een veilige leerruimte voor studenten om STEM-vaardigheden te leren. In vier jaar tijd hebben we meer dan 600.000 kinderen gratis technische leerhulpmiddelen gegeven.

Programmeren, 3D-ontwerp en elektrotechniek zijn de belangrijkste vaardigheden. Basisvaardigheden in kunstmatige intelligentie en augmented reality (AR) zijn ook belangrijk. Dat zijn allemaal dingen die we met de robots leren en we hebben zelfs een nieuw AR-curriculum geïmplementeerd. Onze nieuwe robots werken ook op kunstmatige intelligentie en interne basissystemen die werken zonder Wi-Fi, want dat is een enorme toegankelijkheidskloof voor veel van onze gemeenschappen.

Toen ik 18 jaar oud was, heb ik EKGAR gemaakt. De naam staat voor Every Kid Gets a Robot. Het is een gratis robotkit die is gemaakt van gerecycled plastic en is naar meer dan 8.000 kinderen gegaan. Het is net een kleine, op afstand bestuurbare auto die studenten zelf kunnen bouwen, bedraden en programmeren. Ik heb EKGAR gemaakt voor $ 18,95 omdat ik zag dat robots honderden en honderden dollars kosten en ik dacht: 'Er moet toch iets beters bestaan.'

We hebben veel verschillende creaties, maar mijn favoriet is de SkoBot, een inheemse taalleerrobot. Het is de eerste culturele robot die ooit is gemaakt. Hij is draagbaar en leert mensen inheemse talen. Kinderen kunnen SkoBot ook aanpassen. In onze gemeenschappen hebben we verschillende regalia of culturele kleding. De studenten kunnen de robot versieren met hun eigen regalia. Het is echt leuk om te zien hoe de kinderen zich verbonden voelen met de robots.

Veel van het werk dat we bij The STEAM Connection hebben gedaan, heeft betrekking op het behoud van cultuur en taal. Mijn taal, Ojibwemowin, is met uitsterven bedreigd.

Een student zei dat ik de eerste inheemse vrouw was die robots bouwt die ze ooit heeft ontmoet en dat ze het daarom ook wilde doen. Dat was voor mij een enorme aanmoediging om te blijven doen wat ik doe.

Ik heb veel racisme en schade ervaren in de STEM-wereld en dat kan erg ontmoedigend zijn. De feedback van mijn studenten stimuleert me om ermee door te gaan. Ik hou ervan om te vergelijken waar studenten nu zijn met waar ik was op hun leeftijd. Het is erg spannend om kinderen vandaag de dag als leiders te zien en om ze echt coole dingen te zien maken.

Dus het is nu echt belangrijk om moderne STEM-ruimten te dekoloniseren en veilige leeromgevingen te creëren om te herinvesteren in vaardigheden die we altijd al hadden. En als ik kinderen zie gedijen, ben ik zo enthousiast voor de toekomst.

Hoewel mijn moeder en oma niet echt technische mensen zijn, hebben zij me het meest geholpen. Mijn oma inspireerde me om dingen te maken voor mijn werk. Ze belt me altijd en stuurt me bemoedigende berichten. Ze herinnert me er ook aan om mezelf te zijn, een goed rolmodel en een goed familielid. 

Mijn moeder zegt altijd dat als je anderen wilt aanmoedigen, je eerst jezelf moet aanmoedigen. Investeren in jezelf, investeren in zelfzorg en goed zorgen voor je eigen mentale gezondheid is de basis voordat je andere mensen kunt verheffen.

Door samen te werken met studenten en mensen met dezelfde achtergrond en mijn ervaringen te delen. Het is heel belangrijk dat ik mezelf niet hoef te verantwoorden en dat ik niet hoef te praten over moeilijke dingen die ik heb meegemaakt. In veel ruimtes moet ik mensen onderwijzen of belangenbehartiger voor mezelf en mijn gemeenschap spelen. Als ik met andere inheemse mensen werk, hoeft dat niet. Ik kan gewoon mezelf zijn en daar geniet ik echt van.

Ik wil graag meer toegankelijke routes naar academische en STEM-carrières voor iedereen, veilige ruimtes om in te werken en meer leiders bij grote technologiebedrijven die onderdeel uitmaken van een minderheid. Er zijn zoveel vroege obstakels voor een carrière in STEM, dat het zelfs moeilijk is om zover te komen dat een goede universiteit ook maar een keuze is. En als studenten dan eenmaal een carrière in STEM beginnen, is het vaak geen veilige ruimte.

Ze zien dat niet als een verifieerbare bron voor essays of onderzoeken. Er is een enorme kloof tussen inheemse kennis en manieren van omgaan met de wereld en ruimtes in de academische wereld of de techniek.

Volg Danielle op LinkedIn, Instagram, en Twitter. Leer meer over haar werk op haar eigen website of bij de STEAM Connection.

Women Who Master zet vrouwen in de schijnwerpers die een uitstekende bijdrage hebben geleverd aan STEM-gebieden. Het doel van de serie is om deze bijdragen te vieren, toekomstige leiders te inspireren en de genderkloof in technologie te helpen dichten.

Fotocredits: Danielle Boyer