Tijdens haar jeugd speelde Japnits vader een cruciale rol in haar STEM-traject. Door haar aan te moedigen om iets in de technologie te doen, daagde hij stilletjes de culturele verwachtingen uit. In een gemeenschap waar meisjes zelden werden aangemoedigd om een carrière in STEM na te streven, liet hij haar verder dromen dan de traditionele gendernormen.
Toen ik elf was, liet mijn vader me de broncode van Facebook zien. Die dag kwam ik tot twee levensveranderende inzichten. Ten eerste was ik verbaasd toen ik ontdekte dat rode en blauwe regels code zich over de Stille Oceaan konden uitstrekken en mij konden verbinden met mijn tante die aan de andere kant van de wereld zat. Ten tweede begreep ik dat technologie niet alleen uit schermen en apps bestond, maar een taal was waarmee ik mijn ideeën kon vormgeven.
Ja, heel vaak. Als enige meisje in mijn computerclub voelde ik me vaak niet op mijn plek. Zonder rolmodel dat op mij leek, twijfelde ik er ook aan of ik wel in de techwereld thuishoorde. Ik kwam zelden voor mijn mening uit, uit angst dat die zou worden genegeerd. De computerclub had een zee van mogelijkheden moeten bieden, maar veel daarvan waren voor mij onbereikbaar. Omdat ik in Delhi woonde, mocht ik niet alleen op pad en kon ik, in tegenstelling tot mijn mannelijke leeftijdsgenoten, niet zomaar deelnemen aan hackathons die tot laat in de nacht duurden, evenementen waarbij je moest overnachten of wedstrijden die buiten de campus plaatsvonden. Bij de weinige evenementen die ik wel kon bijwonen, voelde ik me een buitenstaander en was er de stille verwachting dat ik niet goed genoeg zou zijn.
Ik keek naar andere gebieden van STEM, zoals biologie. Door mijn passie voor bouwen kwam ik echter altijd weer terug.
Toen haar lerares haar vroeg wat haar droom was, schreef de 14-jarige Japnit: "Ik wil software-engineer worden en meer meisjes inspireren om de IT in te gaan." Twee jaar later lanceerde ze Go Girl, een initiatief dat ervoor moest zorgen dat andere meisjes zich niet zo onzichtbaar of uitgesloten zouden voelen als zij vroeger.
Ik heb de meeste van mijn technische vaardigheden online geleerd. Ik werd vroeger heel vroeg wakker, zodat ik nog vóór school tutorials en video's kon kijken. Wat ik het leukste aan technologie vond, was de openheid van de kennis; alles wat ik moest leren was online beschikbaar, en het enige wat ik echt nodig had was een laptop en nieuwsgierigheid.
Op de middelbare school was ik vaak het enige meisje in computerclubs of competities. Soms werd ik alleen toegelaten om de groep 'diverser' te laten lijken, waardoor ik me afvroeg of ik die plek wel verdiende, ondanks dat ik alle toelatingsgesprekken en programmeeropdrachten met succes had afgerond. Ik zag overal om me heen kansen, maar ik had vaak het gevoel dat ze niet voor mij waren bestemd.
Op de universiteit bleef dat gevoel hangen. Toen ik de door mannen gedomineerde klaslokalen binnenliep, droeg ik de last van stereotypen en was er de stille verwachting dat ik niet goed genoeg zou zijn.
Door de oprichting van Go Girl heb ik meer het gevoel dat ik erbij hoor. In plaats van te wachten op acceptatie, heb ik een ruimte gecreëerd waar anderen zich gezien, gewaardeerd en gesterkt kunnen voelen. Nu zet ik me via Go Girl in om de kloof in de toegang, vertegenwoordiging en kansen voor meisjes in STEM te dichten. Mijn persoonlijke missie is inmiddels uitgegroeid tot een organisatie met ruim 100 vrijwilligers die via onderwijs en mentorschap impact hebben op meer dan 2000 jonge vrouwen. Tegelijkertijd ben ik bezig mijn eigen AI-startup op te zetten, waar ik niet alleen technologie ontwikkel, maar ook mijn plaats opeis bij de vormgeving van de toekomst van technologie.
Je hoort erbij. Wacht niet op toestemming om de ruimte te krijgen of je mening te geven. Grijp kansen aan, zoek mentoren en bouw je eigen gemeenschap op wanneer je in de bestaande omgeving niet volledig wordt geaccepteerd.
Volg Japnit op LinkedIn en Instagram. Voor meer informatie over Go Girl, bezoek de website.
Women Who Master zet vrouwen in de schijnwerpers die een uitstekende bijdrage hebben geleverd aan STEM-gebieden. Het doel van de serie is om deze bijdragen te vieren, toekomstige leiders te inspireren en de genderkloof in technologie te helpen dichten.
