Jestem inżynierem produktu full stack w firmie Intercom. Skupiam się przede wszystkim na budowaniu i ulepszaniu chatbotów oraz innych rodzajów automatyzacji. Spędzam dni tworząc nowe funkcje, przerabiając istniejący kod lub pracując nad kondycją produktu.

Moja historia jest stosunkowo różna od wielu osób pracujących w STEM. Dorastałam w latach 90. na postsowieckiej Białorusi. To był trudny czas, zarówno dla mojego kraju, jak i dla mojej rodziny. Na nasz pierwszy komputer było nas stać dopiero, gdy miałem 15 lat – to było w 2006 roku. W okresie dorastania miałam zerowy związek z technologią i tak naprawdę nie interesowałam się nią. Zawsze bardziej ciągnęło mnie w stronę nauk humanistycznych: czytania, pisania i języków obcych. Te zainteresowania doprowadziły mnie na stanowisko redaktora i dziennikarza w niezależnym magazynie informacyjnym. 

Gdy miałam 25 lat, zamknęliśmy magazyn i musiałam się zastanowić, co dalej. Wiedziałam, że chcę przeprowadzić się z Białorusi do Polski, wiedziałam też, że brakuje mi umiejętności, które są niezbędne, aby ta przeprowadzka zakończyła się z sukcesem. Po przeprowadzonych poszukiwaniach stało się dla mnie jasne, że aby znaleźć zatrudnienie w nowym kraju, potrzebuję umiejętności technicznych. Jednak nadal byłam onieśmielona technologią. Czułam, że są ludzie, którzy potrafią kodować oraz ludzie w drugim obozie, ludzie, którzy lepiej radzą sobie z naukami humanistycznymi. Czułam, że należę do drugiego obozu.

Tak. Zaczęłam uczyć się fragmentami. Najpierw nauczyłam się obsługi Excela, potem Photoshopa, a następnie innych programów technicznych. Następnie przeskoczyłam na kodowanie. Nie uczyłam się na uniwersytecie czy boot campie. Byłam tylko ja i mój komputer.

Było to nie lada wyzwanie. Musiałam poszukać książek i materiałów online, a następnie sprawdzić, co działa, a co nie.

Niektóre z moich ulubionych porad dotyczących kariery pochodzą z książki „Nice Girls Don't Get The Corner Office”. To książka o nieświadomych błędach popełnianych przez kobiety, które sabotują ich kariery. Jednym z takich błędów jest bierna postawa w trakcie negocjacji wynagrodzenia lub podczas ubiegania się o awans. Może to być wyzwaniem dla kobiet, które zostały przyzwyczajone do zadowalania wszystkich wokół i które boją się być postrzegane jako „trudne”. Ale to niezwykle ważne, by nauczyć się bronić swojego zdania i walczyć o to, co Twoje!

Kiedy rozpoczynałam karierę w technologii, nie miałam mentora branżowego i jest to jeden z moich błędów. Na szczęście w połowie mojej kariery trafiłam na bardzo doświadczonego mentora. Mimo że miałam z nią tylko jedną sesję mentorską, dostarczyła mi bardzo dużo wskazówek i pomogła odnaleźć się w świecie technologii. Mentoring może być niesamowicie potężny, a czasami jedna sesja wystarczy, aby znaleźć odpowiedzi na swoje pytania.

Obecnie jestem mentorką dla innych osób, które uczą się programowania i nie potrafię wyrazić wagi mentoringu i wsparcia z zewnątrz. Pierwszą rzeczą, którą polecam początkującym programistom jest zbudowanie kręgu wsparcia. Może on znajdować się w prawdziwym życiu, jak grupa naukowa, lub online, jak #100DaysofCode. Posiadanie kręgu wsparcia pomoże Ci utrzymać motywację podczas trudności w nauce, a później pomoże Ci przejść przez skomplikowane sytuacje zawodowe, takie jak opuszczenie toksycznego miejsca pracy lub prośba o awans.

Książka jest zarówno moją osobistą historią, jak i przewodnikiem krok po kroku po nauce programowania, jeśli nie posiadasz umiejętności technicznych. Po raz pierwszy pomyślałam o jej napisaniu, gdy przeglądałam istniejące już zasoby dla osób uczących się programowania. Uświadomiłam sobie, że nie ma zbyt wielu treści tworzonych przez osoby naprawdę nietechniczne. Wydawało się, że większość twórców materiałów miała jakieś zaplecze techniczne zanim została programistami, a ja nigdy nie postrzegałam siebie w tych kategoriach. 

Książka przeznaczona jest dla osób takich jak ja – ludzi bez wykształcenia technicznego, którzy chcą nauczyć się programować i rozwijać karierę w branży technicznej. Ma być ich osobistym opiekunem w trakcie kariery. Źródłem, do którego mogą się odwołać, gdy stracą wiarę w siebie lub poczują, że nie mogą ruszyć z miejsca. Książka zawiera przewodnik krok po kroku po tym, jak zdobyć umiejętności techniczne, jak zdobyć pierwszą pracę programisty, a następnie jak zbudować udaną karierę jako programista.

Chciałabym, żeby tak jak wszyscy inni czuła się umocniona i pamiętała, że może robić wszystko, co będzie chciała. Mam nadzieję, że jest mniej ograniczeń i mniej selekcji, zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Co najważniejsze jednak, mam nadzieję, że do tego czasu nie będziemy musieli rozmawiać o kobietach w technologii czy mężczyznach w technologii, bo problemy, o których teraz rozmawiamy, już nie będą istnieć.

Wejdź na blog i jej kanał YouTube, gdzie znajdziesz zasoby pomocne w samodzielnej nauce programowania. Jeśli chcesz wejść do świata technologii, przeczytaj książkę Nadii.. Skontaktuj się z nią na Twitter, LinkedIn lub Instagram.

Program Women Who Master skupia się na kobietach, które wniosły wybitny wkład w dziedziny STEM. Celem serii jest uczczenie tego wkładu, zainspirowanie przyszłych liderów oraz pomoc w wyeliminowaniu problemu różnic płci w branży technologicznej.

Zdjęcie: Nadia Zhuk